Yabancı olan sûretine kördüm.
Aşina olduğum sîratine kördüğüm.
Neydi beni sana iten bu münzevi olan halimde?
Sen menim tezece aldığım nefesim.
Sen menim xeyallara daldığım kesim.
Sen menim tablolara çizdiyim resim.
Könlüme çeşmi pünhan olub axarsan?
Mene şirin söhbetinle can olansan.
Ey ömür yormasan artıq canımı
Parçalayıp yox ettin sol yanımı
Gedir bilmez ürekleri yurt sandım
Tükendi nefes qurutdun qanımı
Bu yaramı yaman delip dağladın
Həyat axıp keçir könlüm gülmədən.
Gün üzünə çıxsam bir gün ölmədən.
✍️✍️
Bir gözümdə çeşmə olub axar yaş.
🌹 GEL EY YÂR BANA
Gözlerim dolar, yârim deyip uzaklardan,
Nasıl geçem, giz saklı onca tuzaklardan?
Taç yaptım, işlemeli saçımda aklardan,
Yâr, bakma öyle — kaçıncı acı, sor bana.
---
Bazen güneşle ay ışığı arasındaki esen mehre benzerim.
Öyle esip geçerim ki içimi titretir.
Sessizce ve kimsesizce, görünmez bir esinti olurum.
Bir tek gözyaşlarım şahit olur acılarıma.
I.
♣️GÜLÜŞÜN UMUT OLDU ♠️
Gözlerine ilk uzakların koynundan baktığımda,
Kirpiklerimden usulca en güzel mevsimler aktı.
Bunlar, mesut aşkın katreleriydi.
HASRET
Yıllardır ki ellerim, yüzüne dokunmadı,
Efkar dolu şiirlerim, tutkuyla okunmadı.
Bu sevdalı yüreğim, hasretten yakınmadı,
Gönlümü bağlamıştım yay gibi kaşlarına,
Kurban olam sevdiğim, güzel bakışlarına.
Hayatın hüzün ve sevinçlerine yenilerek,
Şiirlere gebe kaldı, bu müzdarip gönlüm.
Yaşım daha yirmi olmamıştı.
Taze bir goncaydım;
Açmaya korkan,güneşe ürkek bakan.
Ama bir o kadar da hayata can atan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!