Seninle öyle bir sevda yaşadım
Bastığım topraklar bile kıskandı
Her nefesi yalnız şenle paylaştım
Ne kadar dert varsa çile kıskandı
Kelkit vadisi ne koca bir şehir
anam başıma bir hal geldi sorma
gönlüm kırık gönlüm yangın yeridir
nasıl desem sana nerden başlasam
gönlüm darmadağın viran yeridir
Güneş ufuklardan doğar ken hergün
Bana mutluluklar sunar her sabah
Bir kuş cıvıltısı duyarım sanki
Gönlüm de çiçekler açar her sabah
Sesin bir şarkının nağmelerinde
Tatmadığım bir his bir günah vardı
Onuda seninle tattım ben Gönül
Doğrudan yanlışa giden bir yolda
İlk adımı sende attım ben Gönül
Ne geceydi ama unutamadım
Ne zaman ellerini tutacağım sevgilim
Yılların hasretini çekiyorum gör artık
Sensiz geçen günlerin acısını kalbimde
Taşımaktan yoruldum çöküyorum gör artık
Dizlerimde derman yok gözlerim de görmüyor
Şu gönlümün kapısını çalmadan
İçeri gir korkma gir gir Ayşegül
Sonsuzluğun uykusuna dalmadan
Seni seven kalbi gör gör Ayşegül
Gör ki nasıl sevmiş seni yüreğim
Durup saatlerce baksam yüzüne
Niye baktığımı soracakmısın
Bin mana yüklesem her bir sözüne
Her sözümü hayra yoracakmısın
Tanrımın verdiği bu aziz canda
GÖREMEDİM BEN
BAŞIMI ÇEVİRİP BAKTIM ALEME
SENİN KADAR GÜZEL GÖREMEDİM BEN
KURBAN OLAM SENİ YAZAN KALEME
SENİN KADAR GÜZEL GÖREMEDİM BEN
Sen benim ömrümün ilkbaharıydın
Sorduğun sorunun son kararıydın
Yıkılmaz kalemin tek duvarıydın
Sen verdiğin söze ihanet ettin
Ardından yas tutup ağlarım sanma
sen uzaklardan bak gönlüme
yakın olmak senin neyine
bakarken bir ateş koy ömrüme
yangına su olmak neyine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!