Herkes şair herkes yazar
Kalem tutan kuyu kazar
Şair demek beni bozar
Yazıyorum öylesine.
Hiç kimse anlamaz beni
Ben sana zamanın peşinden koşup
Hayallere sakın yenilme dedim
Düz yolları karlı dağları aşıp
Sakın ha namerde eğilme dedim
Omur gelir gecer anlayamzsin
bu gece derdimi döktüm yollara
bıraktım kendimi dertli kollara
inandın vefasız zalim kulara
onlarla bir olup yaktığın yeter
dönerim diyerek gittiğin yerden
Gidersen sana dur gitme kal derim
İstediğin cansa benden al derim
Verdiğin acıya inan bal derim
Bu şehir yansın yeterki sen gitme
Mevsimim sararsın hep hazan olsun
Her türlü zorluğu gördüm dünyada
Dostun ihaneti yıkamaz beni
Nice enkazları attım gönlümden
Artçı sarsıntılar yıkamaz beni
Ne günler geceler karardı bende
İstediğin oldu işte sonunda
Bugünün tadını çıkar sevdiğim
Gururun öyle bir hale gelirki
Seni içten içe yıkar sevdiğim
Gizlersin geceden gözyaşlarını
ağlamak kaderim olmazdı şimdi
gözlerimde aşkı paylaşmasaydın
yüreğim öfkeyle dolmazdı şimdi
sen benim içimde yaşamasaydın
Layık değilmişsin sen bu sevgiye
Yaşadığın her gün günahla dolsun
Her nefeste sana ah edeceğim
Yaşadığın her gün günahla dolsun
Bedenin ateşte yansın kül olsun
sana nice yıllar diliyorum gönlümde
uzaktayım çok uzak ne gelirki elimden
hasretini özlemini duyuyorum derinden
sensiz ama hep seninle geçiyor bu yılbaşı
gittiğin günden beri saatleri durdurdum
yıllar sonra gelip özür dileme
ömrümden çaldığın yıllar nerede
önümde eğilim göz yaşı dökme
ömrümden aldığın yıllar nerede
seneler üst üste gelip geçerken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!