Fatih Güler Şiirleri - Şair Fatih Güler

Ayrılık demeyin bana
İki cihan arasında
Durur kalbin ortasında
Kıyamet kopsa ayrılmam

Gök topraktan ayrılmazken

Bilinir mi acep özlemek nedir
Anadolu gibi burnunda tüten
Toprağın içine girip çıkarak
Gönül yağmuruyla papatya kokan

Rengini benzini keser insanın

Arzularım isyanla doğdu
İsyan gözyaşım oldu
Dert selinde yüzdürüp boğdu
Elimde kalem yazıp durdu

Eller dinler, ben ise yazar

Beni sakın bırakma emi baba
Teselli verecek gönül çiçeğim yok
Ne olur kanadımı kırma baba
Kurt taklidi yapan çakal çok

Sen gidersen oğlun nasıl yaşar

Yıldızsız gece sonunda
Yine sabah oldu anne
Işıklar açık şekilde
Uyumak isterim baba

Babam can babam
Anamın dev çınarı
Benimle kardeşimin kalkanı
Ad günün kutlu olsun.

Torun kucağa yakışan
Gönül evini ışıtan
Kızları için yaşayan
Evin direğisin bacı

Kendi yemeyip yediren

Birisi için incelik düşünüp yapılıyor
İncelikler ise hemen fark ediliyorsa
Onlar bacı ağabey, abi birader
Kardeş abladan farksız ince yüreklerdir.

Ağabey olarak bacıya
Neler verdim neler
Cumhurbaşkanının bile veremeyeceğini
Hiçbir şairin yazamayacağını
İnsanlığa nasıp olamayacak düşmanlarının düşmanlığını
Ağacı nasıl ayakta tutulacağının örneğini

Abim…
Senin yürüdüğün yol
Belki başkalarınınkinden daha zordu,
Belki rüzgar sana daha sert esti,
Ama sen her şeye rağmen
Gözlerindeki ışığı hiç söndürmedin.