Fatih Güler Şiirleri - Şair Fatih Güler

Ömrüm geçti kul arasında
Tek canım kaldı et kemikte
Kapıyı bekler bir ümitle
Açılsa da kurtulsak diye

Geliyor vakit bugün yarın

Beni sevmeyen hayatı
Bir türlü sevdiremedim
Bana gülmeyen kaderi
Tersine döndüremedim

Sevdama çiçek açmadı

Allah, tanrı, Mevla
Hadi bu gece gözlerimi kapat
Bir daha açma ışığa
Ne cennet, nede cehennem
Ne şu dünya
Nede bambaşka hayat

Gökyüzünde ki mavi gülümser güneşe
O gülünce üşürler yanan yürekler
Çiçek açtırır gözyaşları da özelinden
Enheduanna şairi gibi özeldir yüreği

Küser buna menekşe

Alın teriyle kazananlar nalı
Hırsızlar malı götürüyor
Fakir daha fakir
Zengin daha zengin oluyor
Zenginin bebeleri gemiciklerde tur atıp
Fakirin evlatları şehit koynunda yatıyor

Birisi için incelik düşünüp yapılıyor
İncelikler ise hemen fark ediliyorsa
Onlar bacı ağabey, abi birader
Kardeş abladan farksız ince yüreklerdir.

Bacının resmini çizebilir misin sorana
Ressam olmaya hiç gerek olmadan
Zarafet, huy, huş, duygu,
insanlığıyla
İnsanlığın resmini çizdim bile Abidin

Kendini işine atan
Ağabeye değer katan
Kötü bakanlara çatan
Asalet yapısı bacım

Abinin canı günaydın
Renk dünyanın gökkuşağı
Zarafet olgun kadını
Umudun melek insanı

Aydınlık yüzünde gülsün

GURBANE OY

Can tende rahata ermez oldu bak
Nasıl gülsün bu ablan gurbâne oy
Zalim gurbet geçiş vermez oldu bak
Nerden bulsun bu ablan dermâne oy...