Fatih Güler Şiirleri - Şair Fatih Güler

Kadayıf saçlım, zeytin gözlüm
Kahve kaşlım, bal yanaklım
Çilek dudaklım, fındık burunlum
Gül huylum, altın kalplim
Şirin sözlüm, pamuk ellim
Güzellik masumum, gurbet kokulum

Ağustoslar yaşadım kendimi insan yapan
Mayıslar yaşadım aşkın tarifi olmayan
Temmuzlar yaşadım huyu bağrıma basan
Eylüller yaşadım her satırı destan
Kasımlar yaşadım vücudum kireç kokan
Haziranlar yaşadım başkası için doğan

İnsan, hayvan, doğadan
Şeytan, melekler, bitkilerden
Dünya, cennet, cehennemden

İnsanların yaşayıp gördüğü
Söyleyip düşündüğü, utangacından

Kötülüklerden koruyup aptal yurduna koymayan
Dünyama sırdaş olarak
Umut ışığını yakan
Karanlık dünyamı aydınlatan
Beni yalnız bırakmayıp hislerimi bilen
Bana hiçbir kötülük etmeyerek

Seni bu çocuk yürekli sevdi
Ama şımarmadı ki hiç
Hep şımarttı baba gibi
Sanırım kırmadığından kırıldı
Her baba yüreklinin
Sabır sınırı vardır

Kemiği sızladıktan sonra
Ne yapsın cenazeyi, tabutu
Fani dünyadan gidince
Ne yapsın taşı, kumu, toprağı

Hayali takvim yaprağı gibi yıkılır

Baba tırnağı kadar olamam
Ana yüreği gibi kimseye bakamam
Fatih gibi gönül fethedemem
Atatürk misal ülkemle
Kendimi yeniden inşa edemem
Peygamber duygusuna eremem

Canım yanımda olmadıktan sonra
Her gün bayram olsa neyime benim
Dikenleri koynumda yatmadıkça
Odama gül açmış neyime benim

Dünyayı alıp satsam bu alemde

Gurbetin içinde gurbette
Yaban hayata vurulmuşum
Yürek yaşıma güneş yoksa
Ne çiçek açar
Nede gül kokar
Gavur ruhlu zengin

Gün gelecek sen
Gökyüzündeki yıldız gibi parlayacaksın
Ben ise yeryüzünde çöp arayacağım
Sen mutlu, ben huzurlu olacağım
Çünkü her gece
Gökyüzündeki yıldızımı seyredeceğim