Senaryo yazmak istiyorum
Şu senaryomun finalinde
Beni de bekle bozkurdum var
Bu senaryoyu yırt at gönül
Kendini uzağa saklayıp
Yüreğimde neler var neler
Açıp yalçın dağına dağıtmak isterim
Beynim o kadar dolu ki
Dağıtıp gökyüzüne bağışlamak istiyorum
Malımla mülküm yok benim
Bu dünyadan ne mal isterim
Nede saray köşk
Onurlu mürekkebimin bitmemesi
Dünya malına değerdir
Bir gün gözlerim sonsuzluğa kapanınca
Tanıdıklarımın gönül zenginliği
Şu yürek sızımdaki
Kanlı yaşları görsen
Belki de hemen gelip
Gözlerimden akardın
Sonbaharın gülüne
Umudumu yelken yapsam
Gökyüzünün mevsiminde
Gönlüme de seni katsam
Gözlerinin mevsiminde
Yağmur gibi düşüyorum
Mutluluğu düşlüyorum
Nedense olamıyorum
Acıları çekiyorum
Niyeyse gülemiyorum
Yaşanılan gurbet yolu
Özgürlük anıtım dimdik değil
Gözyaşlarımı bile affet
Bin bir çaresizlik var odamda
Duvarımın gözyaşları sensizliğe boğuyor
Kuş gibi çırpınmaya
Nefesimin bile dermanı yok
Çok özledim diyerek geldim gülüm
Beş dakika konuşarak geri döneceğim
Her gelmede nedense seni arıyorum
Yoluma çıkmıyorsun neden sen benim
Otur yanıma güzel yüzünü göreyim
Bir gül nasıl açar bilinmez
Dikenle açıyor sanılır
Gökten yağmur yağdıranı unutup
Dalından kopartılarak sevdiğine verilir
Ne anladık bu sevgiden
Bayanlar gül gibidir
Onlara gülmek yakıştığı gibi
Yanında gülde yakışır
Şiirden farksız özel
Hayatımın üç bayanına
Bunu elimle yaptım
-
Gokhan Celebi
Tüm Yorumlarharkuleda tebrık edıyorum