Çiçek açıp ağaç meyve verir
Taş yarılıp toprak yeşillenir
Yanımda olduğun an
Odamın havası bambaşka olur
Suyun lezzeti bambaşka gelir
Doğal güzellik dışında
Hiç kimse dört dörtlük değil
Hatta dört üçlük bile değildir
Kimseyi sevmek zorunda olmadığımız gibi
Kırmak zorunda da değiliz
Gülü ezmek kolay
Gelmedin gözüm yolda kaldı
Ellerim havada asıldı
Sel gibi gözlerden yaş aktı
Yüreğime sızı karıştı
Ferhat’ta. Mecnunda, keremde
Yetiş Allah yetiş bu imdadıma
Ne fırtınalar koptu şu hayatıma
Sana isyan değil Mevla’m kuluna
Beni kumaş gibi sattı puluna
Seneler geçince ağardı saçım
Ben herkesi görüşüyle seviyorum
Aynı şekilde sevilmek istiyorum
Asla ayrım istemiyorum
Bu dünya hepimizin
Bugün varız, yarın yokuz
Cin. kin. şeytan, intikam, dava
Vatanın her tarafı oyun
Yerindedir ense boyun
Bunun karşısında bir güzel soyun
Hepsi birer kesilmeyen kurbanlık koyun.
Biri beni kullanıp
Hayatını kurtarır
Öbürü el sallayıp
Yanıma bile gelmez
Nasıl kulların Mevla’m
Hem sevdada, hem de hayatta
Ne gönlüm, nede kader güldü
Anamdan doğduğum doğayı
Ya ağlattı, yada soldurdu
Masanda yer varsa kardeşim
Doğuştan kader düşman olmuş
Yapmadığı zulüm kalmamış
Kaderimle beraber olup
Korkarım düşmanım olursun
Gurbette solmayan çiçeğim
Artık canım şiir yazmak değil
Kalemimi kırmak istiyor
Bu kadar suç işlettin kalemime
Hadi kır kalemi
Zaten ömrümden yıllar
Canımdan can çaldın
-
Gokhan Celebi
Tüm Yorumlarharkuleda tebrık edıyorum