Fatih Güler Şiirleri - Şair Fatih Güler

Ara sokağın tek sahibi
Demir paralı yorganı, kömürlü vücudu
Korkulu gözleri, buzlu kışı
Nemli yazı, ıslak ilkbaharı
Umudu yaprak gibi dökülen sonbaharı
Merhamet değil, korku değil

Aşk sözü keremin sazını çatlatır
Dağdaki mermi Ferhat’ın yüreğini sızlatır
Dikenli gül mecnunun bağrını inletir
Kuran değiştirip Allah aldatılır
Vatan diyerek milleti böldürür
Anıtkabir’e giderek koltuğa oturur

Sevgili

Öğünlerimde soframsın
Uykularımda rüyamsın
Boncuklarımda duamsın
Sevgili canım sevdiğim

Milyon şiir yazsam ne fayda sana
Dünya alem duysa kim umurumda
Kalbimle yalnızım, gülsem fark etmez
Delice aşığım, hiç çözmek yetmez

Diz tutmuyor artık, aramaktandır

Sevgililer günü diye
Gülü dalından kopartma
Gerçek aşkın kalbini kanatma

Allah can verdiyse
Bir bildiği vardır

Gideceğim Uzaklara
Dönmeyeceğim bir daha
Emanet edip Allaha
Giderken arkamdan gelme

Sineme çekip hasreti

Yırtık pazarında saç sakal karışık
Yağmurdan güneşe gökkuşağı çakan şair
Gökyüzünden toprağa dertler sağanağını yağdırıp
Kaleminin defterine çiçek açan şair

Uzun gecenin aydınlık yolu sabahına

Bağırsağım yat diyor, midem yatırmıyor
Özlüyor yüreğim, kavuşturmuyor ayağım
Alamıyorum kollarıma, gözlerim onu arıyor
Nem olup yaş akıtıyor yanaklarıma
Parmaklarım dertleşiyor şiirimle
Tatlı diliyle çift söz

Şaire sormuşlar neden yazıyorsun
İnsanın yazamadığını yazmak için
Şaire sormuş şiir nedir
Her türlü aşkla nefret
Şaire sorulmuş aşk nedir
Aşık olunabilecek her şey

Şair falan değilim
İnsanlıktan olmayın da

Ülkücülükle vatanseverlikle alakam yok
Vatanı gelen geçene satmayın da