Şahvelet dayı Şiiri - Şair Aydin Tazegul

ŞAHVELET DAYI (MURABBA)

İyi dost bağı kurmaz, komşu şahvelet dayı
İnsanı insan görmez, komşu şahvelet dayı.
Ben ağayım diyerek, kendini çok beğenir,
Dostun halini sormaz, komşu şahvelet dayı

Sinsi planlar kurar, orta yerde saldırmaz.
Huysuz kibirli biri, burnundan kıl aldırmaz.
Yere düşeni görse, asla yerden kaldırmaz.
Kanayan yara sarmaz, komşu şahvelet dayı.

Kalbinde nefret bitmez, adeta baş belası,
Dürüst yolunda gitmez, adam oldu olası.
Kendini zannediyor, hükümdarın balası
Asla yerinde durmaz, komşu şahvelet dayı.

Dostlar dert keder çekse, eline yakar kına,
Gözlerine doğru bak, herdem dolaşır zina.
Körükle koşup gider, nerde olsa yangına,
Yanana hiç su vermez, komşu şahvelet dayı.

Cüzdandan kuruş çıkmaz, daim kalır yerinde,
Düşküne yardım etmez, fare var ceplerinde.
Düşman ile dost olur, çıkar görse birinde
Bedava kafa yormaz, komşu şahvelet dayı.

Keşkem tanımasaydık, nerden tanıdık bunu,
Küfürleri hiç durmaz, yolda düşüyor donu.
Şair Aydın Tazegül, dost konu derin konu,
Doğru yollara varmaz, komşu şahvelet dayı.