Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Çileyi mıknatıs gibi çekersin. Ya da bu senin kaderindir. Esasen ayrıcalıklı olduğunu bilmelisin. Karanlık sonrası aydınlıksa, çile sonrası da huzurdur.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!