Yürüyorum kalabalıklar içinde
Kimsesiz, masum, çağresiz çocuklar gibi...
Tanıdığım bildiğim hiçkimse yok
Nereye gittiğimi kime gittimi bilmiyorum
Bildiğim tek şey yalnız yürüdüğüm...
Elimden tutup yol gösterenimde yok
Belki varırım biyere diye yürüyorum
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta