Yürüyorum kalabalıklar içinde
Kimsesiz, masum, çağresiz çocuklar gibi...
Tanıdığım bildiğim hiçkimse yok
Nereye gittiğimi kime gittimi bilmiyorum
Bildiğim tek şey yalnız yürüdüğüm...
Elimden tutup yol gösterenimde yok
Belki varırım biyere diye yürüyorum
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta