Dört bir yana savurdum umutlarımı
Her biri sonbaharda dökülen yaprak misâli.
Anıları döküştürdüm eteğime şimdi,
Bir titreyen mum eşlik ediyor geceme.
Güneşin küslüğüyle kapattım günü
Ay bile kırgın yarısı gizli nerede bilmem?
Taaa baştan, en baştan başladım eskilere
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta