yalnızlığın en zengini1957
Bir kahve telvesiydi
yıllarca hep umut
gidilen yollar vardı aşka
gelenler vardı hep kısmetle
tabaklara çöken kasveti yaşadık
bir şeyler bekleyerek hep hayatta
bir eylül akşamı sıcak ve puslu
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta