Fakirlik Miras Şiiri - Kasım Kobakçı

Zenginler için, fakirlik miras,
Cebi boş gezene, boş bir de tas,
Altın biter, elleri saymaktan,
Yüksüz omuzlar, sanki süslü yas.
*
Yalancı ağlar, gözden yaş akmaz,
Doğru sözleri, kafaya takmaz,
Bekler avını, tilkiler kurnaz,
Masum, tavuğa bir kere bakmaz.
*
Tembel şahıslar, uykuyu sever,
Yastık, yüzünü gümüşle över,
Zordur çalışmak, terlemek acı,
Sinek kovarken, dizleri döver.
*
Silahlı avcı, ormanda gezer,
Kanlı izleri, toprağı ezer,
Bitti orman, yanarken nehirler,
Zanlı adamlar, suçları sezer.
*
Ankara şehri, ayazla doldu,
Soğuk rüzgarlar, camları yoldu,
Sobaya kaçmış, kahve içenler,
Kışın ayazı, güneşsiz soldu.
*
Suçlu sırıtır, yargıca bakar,
Temyiz kurbanı, nehirde akar,
Durur mahkeme, sessizdir yeri,
Hain şahıslar, kibriti yakar.
*
Hırsız kapıyı, hızla açıyor,
Evin sahibi, ürküp kaçıyor,
Tamam, senin kararın hep dürüst,
Zalim adamlar, para saçıyor.