Ne evimi koydun nede barkımı,
Eşimi dostumu sildin fakırlık,
En sonunda çekip aldın aklımı,
Böldün bedenimi hain fakırlık.
Nice namussuzlar neymiş efendim,
Nice çulsuzlara düştüm yenildim,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Daras kim ah edip söyledi sürün?
Tabipler anlamaz, git Hak’a görün,
Ne bu dünyam koydun nede öbürün,
Her iki dünyamı yaktın fakırlık.
tebrikler
ah bu fakirliğin gözü kör olsun diye boşuna dememiş askiler
acaba fakirlik bir kadermidir sevgili şair
ne kaliteli insanlar şiirinizdeki gibi fakirlikten heba oldular
ne boş insanlarda zenginlikten adam gözüktüler
kutluyorum saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta