Fakir Ne Yapsın. Şiiri - Hüseyin Yanmaz

Emekli dertli işçi yorgun
Gençlerin yarını kaygı dolu
Fakir fukaranın feryadı var
Duyan var mı bu memlekette.

Soğan olmuş seksen lira
Fakir ne yapsın söyle bana
Pazar yolu ateş olmuş
Boş dönüyor yine çanta.

Her gün mazota zam geliyor
İğneden ipliğe yük biniyor
Alın teri pul olmuş artık
Geçim derdi her gün büyüyor.

Kasabın önünde duran garip
Etin kokusuyla içi yanık
Evladının mahcup babası tanık
Yüreğine yumruğunu vurup duruyor

Markete giriyor eli titrek
Sepeti boş umudu eksik
Etiketlere bakıp dönüyor
İçinde sessiz bir çığlık büyüyor.

Çiftçi ekiyor bir umut diye bekliyor
Hasat zamanı borç ödüyor
Üretenin yüzü hiç gülmezken
Aracı servetine servet katıyor.

Emekli maaşı ayı görmüyor
Kiraya faturaya inanın yetmiyor
İlaç bekleyen yaşlıların
Gözyaşını kimse silmiyor.

İşçi sabahın köründe yolda
Akşam dönüyor yorgun yuvasına
Bir lokma helal ekmek için
Ömrünü veriyor alın terine.

Gençler umutla diploma alıyor
İş bulamayınca boynu bükülüyor
Hayaller bir bir tükenirken
Yarınlara inanç eksiliyor.

Kimse lüks istemiyor aslında
Bir sıcak aş olsun sofrasında
Çocuklar tok uyusun yeter
Mutluluk budur garip hanede.

Dileriz kara günler geçsin
Bereket yeniden eve gelsin
Adalet emek ve vicdanla
Bu güzel ülke yeniden gülsün...

Hüseyin YANMAZ
28.07.2026