Fahri Kumbul Şiirleri - Şair Fahri Kumbul

0

TAKİPÇİ

Yörük ve geniş bir ailenin çocuğu olarak göç yolunda doğmuştur. İki- üç yaşlarında iken ailesi Antalya/Serik bölgesinde yerleşik hayata geçmiştir. İlkokulu Karadayı köyünde, orta ve liseyi Mersin'de yatılı okumuştur. Olaylı öğrencilik yıllarında birkaç okul değiştirdikten sonra, Ankara'da Bankacılık okumuştur. Banka müfettişliği, müdürlüğü ve sanayi firmalarında yöneticilik yapmıştır.
İş hayatını halen İstanbul'da sürdürmektedir.
Okur olarak şiire hep ilgi duymuş; son yıllarda da yazmaya çalışmaktadır.

Fahri Kumbul

Ben suskun, sen konuşkansın
Ötüver de bülbüller kıskansın.

Ey gerçek ve büyülü sözler, ey dizeler!
Ağız verin, dil verin, konuşun, susmayın
İçinde biriktirdiklerinizi üstüme kusmayın.

Devamını Oku
Fahri Kumbul

Sana sarkıtıldım
sarkaca benzer salınıyorum
sar- kaç, sar -kaç, sar-kaç
dengemi koruyamayınca alınıyorum.

Sarmaşık, sarıldığına aşık

Devamını Oku
Fahri Kumbul

yuvamda tükenmişti aşım ekmeğim
çıkmıştım yiyecek aramaya
karınca kararınca
sırtımda ağırlığımın on katı bir ağırlık
yorgun argın evime dönerken
ezmeyen bir koca ayak geçti yanımdan

Devamını Oku
Fahri Kumbul

Adını yaldızlı harflerle yazdıracak etikete
Sattığını kendisi üretemeyen o fason
Derin gizleri kendinde saklayan mürşit
Ve gizlice işaretleşen mürit farmason
Bir zaman geçecek ve rakıya tat olacak
Salınıyor tarlada beyaz tomurcuklu anason

Devamını Oku
Fahri Kumbul

Yadsınamayan olgular yakıcıdır ya!
Sanal gerçekliğe adım atmama
benim ben olmaktan çıkmama
yetersiz kalıyor ama,
kimi kez Küçükçekmece’de
bir küçük çekerim.

Devamını Oku
Fahri Kumbul

yürüyor kıyıda, başı önde ve dalgın
izlerini arıyor eski bir aşkın.

dalgalara bağımlı ayak izlerinin yaşı
kumsala vurup çekilen dalganın süresidir.
kalbindeki ize kim ömür biçebilir?

Devamını Oku
Fahri Kumbul

ey sevgili ben hazırım!
su kenarında esvabım tokuçlandı.
süslendi koşumları, atım tımarlandı.
keskin bıçağımın kınına çiçek takıldı.
çeliklendi uyuşuk gövdem
kan doldu damarlarıma

Devamını Oku
Fahri Kumbul

bana soran gözlerle bakma
huylanma boş yere
gönlün bulanmasın.

sen duygularımın dışavurumusun.
sen düş gücümün çizgilerisin.

Devamını Oku
Fahri Kumbul

ağaçlar kış ile yaz arasında açar
bitkiler sürgün verir bu zamanlar.
tomurcukların gözalıcı aydınlığı
yatıştırır sinirleri
ıralar ruhlardaki karanlığı
anlamlandırır hayatı.

Devamını Oku
Fahri Kumbul

indi ikindi vakti sulara gölgesi
durgun su titredi, ama duyulmadı göl sesi.

gölge kimindi
göle kim indi?

Devamını Oku