Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

BATSIN
Yar çok zalim çıktı, geçmiyor sözüm,
Sanki ateş düşmüş, yanıyor özüm,
Ağıttan, figandan, kanıyor gözüm,
Bu bir kader ise, kemlere satsın.
Böyle kader yerin dibine batsın.

BEKLERİM SENDEN
Baharı söz verdin, yaz da bitecek,
Gelecek baharı bekletme gülüm.
Umutlarım bir bir yitti yitecek,
Söyle nazlım söyle bıktın mı benden,
Tez günde bir haber beklerim senden.

BEKLETME BENİ
Ağlaya ağlaya gözüm yoruldu,
Yalvarırım aşkım ağlatma beni.
Gönül kısmen küstü kısmen darıldı,
Ağlaya ağlaya gözüm yoruldu,
Yeter dön gel aşkım ağlatma beni.

BELALI FERTLER
Her insanın derdi içinde saklı,
Dertsiz kimse yoktur sorunlar farklı,
Dert küpü diyenler elbette haklı,
Ölmeyen de bitmez dertler, sorunlar...

BELAM
Sen beni taşlayıp, kırsan başımı,
Akıtsa gözlerden kanlı yaşımı,
Zehir, zıkkım etse yavan aşımı,
Gül ile karşılık veririm belam…

BELASIN BULDU MİLLET
Pirince taş katanlar, ayıklayan suçluyor,
Bel aşağı küfürle, hakarete başlıyor,
Hızını alamıyor, bağırıp, çağırıyor,
Arayan Mevla, bela, neyi ararsa bulur,
Demek bela aramış, belasın buldu millet.

BE FAHRİ
Nice canlı geldi, geçti dünyadan,
Ölüme çare yok demiş yaratan,
Onun için geldi,geçti gör atan,
Sende bir gün geçeceksin be Fahri.

BE HEY İNSAFSIZ
Adını şiirden ilk defa çizdim,
Sanma ki ismini anmaktan bezdim,
Sokaklarda seni anarak gezdim,
Sensiz ne haldeyim, be hey vicdansız!

BE HEY VİCDANSIZ
Sen gidersen dünyam bir cennet olur,
Ne çektim dilinden be hey vicdansız.
Yas dolu şu gönlüm çok huzur bulur,
Ne çektim elinden be hey vicdansız.

Be Hey VİCDANSIZ İKİ
Her emrin buyruktur koşarım derdim,
Kırdın kanadımı, be hey vicdansız!
Dağ, tepe yorulmam aşarım derdim,
Kalp evimden vurdun, be hey vicdansız!