Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

Ulu Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ü,
Kimler Sevmezler:
1-Emevi soyundan gelme, kara cahil yobazlar, mollalar.
Din ticareti yaparak, cahilleri iliklerine kadar sömürenler, soyanlar.
2-Sabetaist Seviden gelme dönme, devşirmelerin çocukları ve torunları
İle kurtuluş savaşından kaçanların çocukları, torunları,

ULUSA VE VATANA AŞIĞIZ
Vatandaş kirletiyor, yönetenler satıyor,
Biri avro, dolara, biri puta tapıyor.
Sana hasret yaşayan, kavuşanda öpüyor,
Ben Berçenekli Fahri Bulut Rızaoğlu’ yum,
Anayurdum, ulusum ta doğuştan aşığım.

UMARIN DA MI
Sensiz Cennet olsa, yaşanır sanma,
Ben aşkına yandım, bari sen yanma.
Bal şerbeti diye, zehir i sunma,
Ciğer pare pare, umarında mı?

UĞRATTIN BENİ
İlkbaharım diye okşar, severdin,
Her emrime şartsız boyun eğerdin,
Pahası biçilmez çok kıymet verdin,
Hayali sukuta uğrattın beni.

UMUDUM SOLDU
Sen benden gideli elli yıl oldu,
Albümler sarardı, resimler soldu.
Mazimizden yazık mektuplar kaldı,
Mektuplar sarardı yazılar soldu.

UMUDUMU BİTİRDİN
Kasalarla doları, çık söyle sen mi çaldın?
Korkundan korkar olup, içine korku saldın,
Dünyadan soyutlanıp, bir tek başına kaldın.
Cellâdınla birlikte, hırsızına âşıksın.
Umudumu kestirdin, ulusum sebep sensin.

UMUT IŞIĞI DOĞDU
Birem birem sönmüştü, gözlerde ki ışıklar,
Tamamen yok olmuştu, aydınlığa umutlar,
İkiye ayrılmıştı, kardeş edilen halklar,
Ülkemizin üssüne, umut ışığı doğdu,
Karanlık aydınlandı, paydaşlar birlik oldu.

UMUTLARI ÇALDILAR
Yıllar önce güzel hayal kurardık,
Bunlar geldi hayalleri çaldılar.
Sorunlarımıza çözüm arardık,
Bunlar geldi çözümleri çaldılar…

UMUTLAR KALSIN
Ne huzur bıraktın, ne de mutluluk,
Yeter be hey zulüm umutlar kalsın…
Tanrıya şirk koştun bu asi kulluk,
Yeter be hey zalim umutlar kalsın…

UNUTMA
Senin için geldiğimi,
Canımdan çok sevdiğimi,
Tüm varımı verdiğimi,
Unutma Lalem unutma.