Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

AHMAK
Makamın ve malın emanet ahmak,
Makama şımarıp kem insan oldun.
Emperyalistlere olmuşsun yamak,
Onlara güvenip kem insan oldun.

AHMAKÇA
Sen bir dairenin merkezi oldun,
Beni sana çember yaptın yıllarca.
Tıfıl bir genç idim aşkımı çaldın,
Sen bir dairenin merkezi oldun,
Döndüm durdum etrafında ahmakça.

AHMAK FAKİR
Zulüm ve işkence yoksula yaşam,
Çalışacak iş yok, sofrada aş yok.
Sömüren patrona der ağam, paşam,
Çalışacak iş yok, sofrada aş yok.
Şükürlerle doyar ey ahmak fakir!

AHMAKLARA ACIRIM
Zalimlere uşak hep piyon bunlar,
Ayaklar altında şerefler, şanlar,
Tanrı’ya değil de kuluna kullar,
Us çalışmaz yamaklar-a acırım.

AHMAKLIKTIR EY MİLLET
Çoğu milletvekili, kurşun asker oldular,
El kaldır, endir ile hepsi emir aldılar,
Ondandır ki mecliste, yirmi yıldır kaldılar,
Ülkeyi karpuz gibi, tam ikiye böldüler,
Denenmişi denemek, ahmaklıktır ey millet!

AHRET DENEN O DÜNYA
Kaldır demek kolay da, kalkar mı aşkın yası,
Sırtımdan hiç çıkartmam, giydim kara libası.
Sevdaya can, baş verir, özde insanın hası,
Beni mutlu etmedi, yalan denen bu dünya,
Senden sonra mekanım, ahret denen o dünya...

TEZ GÜNE KALSIN
Tüm suç bende değil günahım alma,
Dua et kavuşmak tez güne kalsın.
Yüzde otuz olsa biraz da sende,
Dua et kavuşmak tez güne kalsın.

AHRETE KALDI
Kem talih yüzünden kavuşamadık,
Bizim kavuşmamız ahrete kaldı.
Yıllar yılı geçti buluşamadık,
Bizim buluşmamız mahşere kaldı.

AHU ZARDAYIM
Zalim yar elinden bağrım yaralı,
İnliyor bedenim hasta zardayım.
Binlerce şiirde derdim sıralı,
Yusuf kuyusuna düştüm dardayım.

AHVALİM BÖYLE BİLİNE
Denizlerin yoldaşıyım,
Devrimciler sevdasıyım,
Zalimlerin de hasmıyım,
Bana susmak yakışır mı?
Ahvalim böyle biline.