Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

DÜNYALI KARDEŞİZ
Denilir Ademle, Havva’dan geldik,
Benlik kalesini yıkalım canlar.
Bizi yaratanı, tek Tanrı bildik,
Dünyalı kardeşler olalım dostlar.

DÜNYAYI
Gündüz güneş, gece ay, ikisi de doğmasa,
Dünyayı aydınlatıp, karanlığı kovmasa,
Gökyüzünden tek yıldız, ışığını yaymasa,
Yar cemalin ısıtıp, aydınlatır dünyayı…

DÜNYAYI YAKARIM Serbest şiir
Sana, bu mektubu,
Ay ışığı balkonda yazıyorum.
Bir tanem, canım sevgilim.
Hani,
Gelmek istemiştim, gelememiştim,

DÜRDÜ FELEK
Çekilmez cevri cefayı,
Neden bana verdi felek.
Düşünmedi pay etmeyi,
Beni hakir gördü felek.

SUS GİZLİ KALSIN
Dökme dertlerimi ey deli gönül!
Paylaşan bulunmaz dur gizli kalsın.
Dökersen aşkına paylaşır sanma,
Paylaşmaz aşk derdi sus gizli kalsın.

DURMUŞ ALİ ÖZKALE DOSTUMA

Tarttım bin altın değer, sohbette her bir sözü,
Sözlerine uygundur, mutlak tertemiz özü,
İnsana sevgi sunar, bakışı, temiz yüzü,
Durmuş Ali Özkale, çok güzel bir insandır.

DÜRTEN UYANMAZ
İnsanlar aç ağlar çok kötü günler,
Yarınlar karanlık aranır dünler,
Düşman belleniyor uyaran canlar,
Gaflet uykusunda uyur cahiller,
Mahvolana kadar uyar uyanmaz.

DURU GÖRÜ
Gerçekleri görmek için,
Duru görü bakmak gerek.
Rahmet dolu ölmek için,
Hakikate ermek gerek.

DUR YOLCU DUR
Dur yolcu dur gitme soluklan hele,
Boyu servi, benzi renk vermiş güle,
Sordum yağmurlara, yalvardım yele,
Eğer bulamazsam bitmez bu çile,
Aşkımı yol boyu görmediniz mi?

DÜŞ ARTI YAKAMDAN
Yıllar yılı beni mutsuz eyledin,
Düş artı yakamdan divane gönül.
Hadi söyle beni neden sevmedin?
Düş gayrı yakamdan divane gönül.