Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

GÖLGEN OLDUM
İlk göz ağrım aşkı ben sen de buldum,
Emrine amade kapında kuldum,
Soğuk kış günleri dışarda kaldım,
Sana senden yakın hep gölgen oldum,
Pervaneler gibi döndüm çevrende.

GÖM
Hasretle dünyadan ebet göçersem,
Yıka gözyaşınla yıka sonra göm.
Ecel şerbetini sensiz içersem,
Yıka gözyaşınla yıka sonra göm.

GÖNDERİRLER
Tüm insanlar fanidir, hey beyinsiz, idraksiz!
En fazla sen yaşasan, seksen, doksan ya da yüz,
Hayat çok zikzaklı-dır, sanmayasın gider düz,
Size kura çıkanda, fitne biter, kalp kara,
Cansız ata bindirip, dünyadan gönderirler…

GÖNDERMEN
Dön sevdiğim sana kahrım, öfkem var,
İki satır mektup, selam göndermen…
Başımdan gitmeyen aşktan belam var,
İki satır mektup, selam göndermen…

GÖNLÜM
Kurudu yaprağım, kırıldı dalım,
Hazan bahçesinde, saz oldu gönlüm.
Tükendi dermanım, kalmadı halım,
Baharı görmeden, güz oldu gönlüm.

GÖNLÜM,GÖNLÜNDE KALDI Serbest
Sana bu mektubu,
Ay ışığı balkonda yazıyorum.
Bir tanem, nur tanem,
Hani,
Gelmek istemiştim, gelme demiştin,

GÖNLÜMÜN SULTANIM
Aşksız bir diyarda durmam,
Dön gel gönlümün sultanı.
Senden başka güzel sarmam,
Tez gel gönlümün sultanı.

GÖNÜL
Yıllar yılı küs yaşar, âşık olduğum Gönül,
Hiç huzur göstermedi, bitti, bitecek ömür,
Açsan baksan sol yanı, çoktan olmuştur kömür,
Mecnundan beter ettin, beni vicdansız Gönül…

GÖNÜLGÜMANDA
Dünyada ben senden güzel görmedim,
Konca güllerini sevip dermedim,
Senden bir başkaya elim sürmedim,
Dünyada ben senden güzel görmedim,
Tez gel yârim sana kurban olayım.

GÖNÜL İKİ
Yüklendi sırtına olanca kahır,
Ne yazık ki kahır kamburu oldun.
Dön aynaya bir bak bel olmuş yağır,
Gerçek âlem sana huzur vermiyor,
Hayal âlemine dal yaşa gönül…