Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

KIRK KAPI, DÖRT MAKAMDAN
Dayın Alirıza'y la, sohbete hasret koştun
Kırk kapı, dört makamdan, beli muhabbet açtın.
Mahsuni sen ummansın, yine kaynadın, taştın,
Sizlerle buluşmaya, az zaman kaldı kuzen.

KIRK YILDIR SİLEMEDİM
Sensiz geçen günleri, yaşamdan saymıyorum,
Sana şiir yazmaktan, usanıp, doymuyorum,
Düşlerime gelmezsen, uykudan aymıyorum,
Dünüme bir aşk koydun, kırk yıldır silemedim…

KİRLENMİŞTİR
Ülkesi batmış, bitmiş, neme lazım diyenler,
Bismillah çeke çeke haram lokma yiyenler,
Ülkeyi bitirene, o kurtarır diyenler,
Sabun, suya dokunmaz, yalnız vücudun değil,
Vicdanınla birlikte, ruhu da kirlenmiştir.

KIRMIZI GÜL
Yârin bağında bağbanım,
Tutsak oldu bak sol yanım,
Feda olsun tatlı canım,
İlk aşkımın ten kokusu,
Ağ gül ile kırmızı gül.

KIR ZİNCİRİNİ
Tanrı akıl vermiş hayvandan üstün,
Bilgi ile doldur boş beyin destin,
Aklını çalıştır diyene küstün,
Özgürlük uğruna artı yetti de,
Kurtul esaretten kır zincirini…

KIŞ OLDU
Mutluluk düşüme bile girmedi,
Gülmeye zorladım yüzüm gülmedi.
Sen den tek bir mektup, selam gelmedi,
Yaz baharı ben seninle yaşadım.
Senden sonra her mevsimim kış oldu.

KIŞTA KALDI
Mutsuzluk böler düşlerim,
Döker ağzımdan dişlerim,
Yoldurur ak pak saçlarım,
Mutlu, mesut geçen günler,
Hayal ile düşte kaldı.

KIŞTA YAŞARIM
Dört mevsime benzer ömrü insanın,
Kendi sorunu var her bir lisanın,
Dünya malı ne ki sağ olsun canın,
Gençlik yıllarımı düşte sararım.
Yaz baharım bitti, kışta yaşarım.

KIYAMET ÇOK YAKIN MI
Yağmıyor üstümüze, gökyüzünün rahmeti,
Doğmuyor üstümüze, gülen güneşin beti.
Kalmadı soframızın, beti ve bereketi,
Kıyamet çok yakın da, alameti bunlar mı?

KIYAMET YAKIN
Bakın yobaz güruh pervasız azdı,
Şerrini mazluma sürdü, ürüyor.
Hurafe din oldu gerçek din bitti,
Kim bilir belki de kıyamet yakın.