Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

BOMBOŞMUŞ
Kuru candan gayrı yok hiç varım,
Servetimin tümü edebim, arım,
İlk aşkımdı ebet dostum, sol yarım,
Kuru candan gayrı yok hiç bir varım.
Bu fani dünyada her şey bomboşmuş.

BOŞA YANMIŞIM
Sen Keremim ben de Aslın olayım,
Gerçek olan aşkı sende bulayım,
Dua ette kollarında öleyim,
Elli yıl aşkınla boşa yanmışım.

BOŞU BOŞUNA
Umutların eğer suya düşseydi,
Dalardım o suya alır çıkardın,
Esti deli poyraz aldı götürdü,
Rüzgâr yalvarırsam getirir sandım.
Yalvardım yıllarca boşu boşuna.

BÖYLE BİR AŞKIN
Kale almadığın gerçek aşk idi,
Gururun, inadın, tüketti, yedi,
Tanıyanlar yapma, eyleme dedi,
Bil ki hikayesi yazılamadı,
Dünya var olalı böyle bir aşkın...

SEVİLAY
Adını soranda Sevilay derdi,
Gül kokan yanaktan bir busu verdi,
Kınalı saçları bağrıma serdi,
Saran yiğit ölmez seni Sevilay.

BÖYLE Mİ GİDECEK

Gönlümle birlikte sohbet eyledik,
Akşamdan sabaha dek biz bize.
Aramıza hiç kimseyi almadan,
dürüst, tarafsız ve de yalansız.

BÖYLE ÜLKEDE
Zalimlerin zulmü her gün artarken,
Yaşamak zül cana böyle ülkede…
Suçsuza, suçlular suçun atarken,
Yaşamak zulümdür böyle ülkede…

BÖYLE YAŞAMAK
Edep, erkân bitti küfür, hakaret,
Zoruma gidiyor böyle yaşamak.
Sorunlar çözümsüz, dertler dermansız,
Zoruma gidiyor zorda yaşamak.

BOZUK DÜZEN
Dünya var olalı hep bozuk düzen,
Ne ezenler bitmiş, ne de ezilen.
Masumlar ezilen, zalimler ezen,
Neylersin ki hala bozuk bir düzen,
Ne ezenler biter, ne de ezilen.

BOZUK DÜZENE YAZIK
Belli ki bir zalimin zulmüne uğramışın,
Düşürme gül yüzünü, açsın, sefil olmuşun,
Anladım sahibin yok, sokaklarda kalmışın,
Sana insan gözüyle, bakmayan göze yazık.
Seni insan eliyle, sevmeyen ele yazık.