Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

BİRADER
Kişiliğin satıp kadavra kalma,
Sakın zalimlerin yandaşı olma,
Açlıktan ölsen de kul hakkı çalma,
Edepli, onurlu yaşa birader…

YETİM BİR BALA GİBİ
Gözlerin aydın yarim, için sevinçle dolsun,
Kına yak ellerine, her günün bayram olsun,
Tara zülüflerini, meltemlerde savrulsun,
Bir başıma ağlarım, yalnız bir bala gibi.

Masallara konu olacak, dilden dile düşecek,
Dünyayı dolaşacak, çağları aşacak,
Bir büyük sevda idi yaşadıklarımız.
Sen beni unutsan da sol yanımda bir kıpırtı bir umut,
Hala mutluluklar yeşerir yüreğimde inadına.
Şaka değil, blöf asla yapamam,

BİLDİREMEDİK
Yaş kemale erdi umut tükendi,
Karamsarlık canı alt etti, yendi,
Vakit geçti güneş akşama indi,
Cananıma teni sevdiremedik…

BİLGE İNSANLARA
Bilge insanlarla dostluk kurarsan,
Can kulağın ile susar dinlersen.
Bilmediğim nice bilgi ararsan,
Doyuma ulaşın güzel sohbetle.

BİLİM İNSANI
Binlerce alamet, binlerce tanı,
Hatır, gönül, sevgi kaldı mı hanı?
Kim bilir dünyanın belki de sonu,
Kıyamet yakın mı bilin insanı?

BİL Kİ BİR SABAHI VAR
Karanlıktan korkup da ıslık çalarak gitme,
Edepsiz aydınlara, çamur atıp, kin gütme,
Kurttan korkan kuş gibi, ıssızda cik cik ötme,
Her karanlık gecenin, bil ki bir sabahı var.

BİLLÂH UTANIYORUZ
Her güne fitne, fesat, her güne kavga ölüm,
Herkes Tanrının kulu, yakışmıyor bu zulüm.
Yazıp da, söylemezsem, boynumdadır vebalim,
Biz insanlık adına, insan olduğumuzdan,
Vallah utanır olduk, billâh utanıyoruz...

BİLMEDİĞİM GENÇLİĞİM
Yum, aç yaptım gözümü, baktım ki gençlik bitmiş,
Pembe hayal, düşlerim, çoktan beni terk etmiş.
Dizlerimin dermanı, gözümün feri gitmiş,
En büyük sermayeymiş, bilemedim gençliğim.

BEN DÖKÜLEYİM
Sana ağlamak değil,
Hep gül gülmek yaraşır,
Didende yaş görende,
Yürek gamda ağlaşır,
Ok kirpikler ıslanır,