Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

KIRDIN KALBİMİ
Daha genç yaşımda büktün belimi,
Kalkmaz ettin kanadımı, kolumu,
Görmez misin acınacak halimi,
Felek vurdu, sen de kırdın kalbimi.

KIRILA ELİ
İnsan doğduğuma ne çok sevindim,
Özlemimce mutlu yaşarım sandım.
Mutsuzum diyeni kınadım, yerdim,
Mutluluğu kula kim yazdı ise,
Dilerim ki kökten kırılsın eli…

KIRILSIN FELEK
Mazluma düşmansın zalimden yana,
Bedduadır çarkın kırılsın felek.
Bir gün güldürmedin oy kana kana!
Delik deşik ettin kalbim bir elek.
Bedduadır çarkın kırılsın felek.

MEYDAN EŞKIYAYA, KATİLE KALDI

Yerle, gök titreten bir sesin vardı,
Dünya ulusları sana tapardı.
Dalkavuk, düzenbaz etek kapardı,
Meydanı boş bulan küfre başladı,

MEYHANEYİ BİLMEZKEN
İçkiyi hiç sevmezken, gün boyu içer oldum,
Her düşünden insanla, sağlam dostluklar kurdum,
Dertleriyle dertlendim, ondan sarardım, soldum,
Meyhaneyi bilemezken, geceler sarhoş gezdim.

MEZAR DA BİLE BİTMEZ
Gönülleri bir edip, delice sevdalansak,
Aşkın har ateşiyle, kavrulup birlik yansak,
Tek bir teneşir olsa, yan yana yatıp yunsak,
Ölümsüz ilk aşkımız, kalbimizde kaldıkça,
Biter denen sevdamız, mezar da bile bitmez.

MEZARLIKTA
Mezarlıkta işin ne niye sorma,
Deli sanıp ipi boynuma sarma,
Dinle, anla yanlış karara varma,
Dirilerde sohbet ehli kalmamış,
Ölülerle sohbet etmeye geldim.

MEZAR TAŞIMA
Hiçlik en yüce makamdır,
Kamillere şeref, şandır,
Hakka inancımız tamdır,
Ben o makama erersem,
Hiç yazın mezar taşıma.

MİHMAN EYLE ÜÇ
Uzaklardan geldim bitkin, yorgunum,
Bu gece koynuna yar mihman eyle.
Servi boya, tirşe göze vurgunum,
Bu gece koynuna yar mihman eyle.

MİHMAN EYLE İKİ
Anamdan öksüz kaldım, babadan dersen yetim,
Her hücrem isyanlarda, tükendi gücüm, yetim.
Sonbahar güllerine benzedi, betim, benzim,
Bu gecelik koynuna, yar beni mihman eyle.