yâr dediğin, bir gülüşle bin gökyüzü kurmak.
her akşam binlerce kuşu şehrin üstünde kanatlandırmak.
caketini astığın duvara adını yazıp yazıp üzerini karalamak.
yokluk
adı unutulmuş türkü
rüzgâra dil öğretmek...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta