İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'Hüzün' sözcüğü şiire ne kadar çok yakışır. Alaz bunu,ilk dizede oturtmakla felç ediyor.. Sonra, 'havaimavi' bir renkle renkleniyor Şiir.. Havaimavi..! Düşünebiliyor musunuz? Gayet normal da şiirde bunu oturtmak zor.Sonra,'Yayılın dört duvar arası zümrüt haymana ..' Buna İkinci yeni şairlerinde bile rastlayamazsınız..Uzak çağrışımları nasıl da vurucu buluşturuyor. En sonunda da sözcükler ve yer gökyüzü hepsi birleşiyor,tek sözcüğe dönüşüyor..İki kere iki dört mü,hayır ,Alazca da 5..İşte o kadar..
rengarenk ve harika bir şiir
yüreğinize sağlık...
bir tutam sevgi ile...
kızıl deli...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta