duvardan duvara çarpar gibi arıyor zamanı
çünkü sonsuz bir çengeldir artık
aklı zehirlenmiştir, ölmez
güzeli bilmeyen çehreler gibi kalır
ve ulaşılamaz dalların eğikliğidir artık
ezeli bilmeden ebedi okumak zor
o vakit sonsuzun son olduğu ayyuka çıkmıştır
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta