Gönül limanından demir attım, yalnızlığa
Bile bile sürükledim kalbimi, ayrılığa
Bilemedim zor olacağını, yaralayacağını
Seni sorup durdum da yattım, sonsuzluğa
Sözlerini mum ışığına yaktım, çözer diye
Kurtulamadım hapsettim kendimi, gülüşüne
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta