Herkes sustu birden konuşmuyorlar artık
Ne gökyüzü ses veriyor nede yıldızlar
Elimde bir su bir ekmek yok ki bir katık
Odanın içi buz gibi zifiri karanlık
Bekliyorum yaşamın mücadelesini vererek
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta