Ez Dizanim Mirim Heye Şiiri - Erdin Şallıel

Ez dizanim mirin heye…
Bi bêdengî li ber min radibe,
Li her derîya jiyana min,
Ez dibînim ku tê — lê ez ê te hêj hez bikim.

Lê qeder, bê şerm di guhê min de difisîne:
“Herçî be, hêz bikê,” dibê min.
Herçend ev jiyan, ev nehatî nasîn,
Her tiştî di nav min de bi hêvî re dikev dîlan.

Bi dilê birîndar dest pê dikim her roj,
Eşîr di nav min de wekî sihra mezin dibin.
Wekî zarokek ku xewnên xwe di zindana xeyalê de girtibe,
Niha jiyan dibê min: "Berdewam be — herçî qas êjdar be…”

Dilê min çend caran mirî ye bi rastî,
Lê tu qet min ne dîtî ku bi ser xwê dizîn.
Di şevên bêdeng de, di şerên navxweyî de,
Min xwe parçikir û bi hêvî veguhest.

Qeder bi hêvî tê,
Ez jê dipirsim:
"Ma tu asman dibînî,
Gava ez gotinek ‘mirin’ dibêjim?”

Ez derdikevim rê — bê ser, bê rêber.
Bi bîra te hêriya her êvarê dixwim.
Erê, ez dizanim mirin heye —
Lê herçî hebû, ez hêj bi dilê xwe, dixwazim hez bikim te…