Önce hafiften esti ılık tatlı bir rüzgâr
ardından geldi yağmur incecikten yağdı kar
sonra hava karardı toz duman oldu her yer
ne ağaçlarda bir dal birden oluşan bu hâl
ne dallarda bir tek can ne çatı ne de bir dam
toz misali süpürdü ah bu iklimsiz eyyam
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Aslında çoğu şiirler insan sıcaklığının gerçek durumlarından doğar.
Şiirdeki görüntüler beni bu yargıya bir kez daha ulaştırıyor.
''Onlara :
Hepiniz ben ölene dek
Şiirsizliğe mahkum edildiniz
Dedi..''
DERDANE / Ahmet Ş.DOĞAN...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta