Ben senin karanlık ufkuna güneş,
Sen benim karanlık ettiğin dünyama kar tipi bile olamadın.
Ben sana sevgiyle harmanlanmış aşk şerbeti dolu kadeh sunarken,
Sen bana bayat bir çay bile sunamadın.
Ben senin varlığın, sen benim yokluğum oldun;
Ben sana "hoş geldin" derken, sen bana "güle güle" derdin.
Ben başlattım, sen bitirdin; Eyvallah...
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta