aşk dediğin şey, senin-benim bildiğimiz gibi değil..
aşk; bilinmezlikte var olmaktır aslında..
onu irdeleyip;
öğrenmeye başladığımızda,
işte o zaman işin rengi değişiyor..
adam kadına baktı, kadın susmuştu çoktan.
olsun dedi ve
ısrarla dinledi onu.
tabi kadın konuşmuyordu;
onda da bir ısrar vardı nitekim..
biz yanyana gelmek istemedikçe
bir yanımız yüz tutuyor çürümeye;
diğer kalan yanımız ise
bu duruma direniyor işte..
durup durup aynı dönemeçlerde çıkma karşıma
zor oluyor haliyle sana dur demesi..
sanki yine bir bulut olup,
yok olacak gibisin;
sanki yağmura eş olup gidecek gibisin..
Çık git aklımdan be kadın!
Üzeceğim seni,
Kıracağım delirmişçesine;
Ve hepsi yine gereksizce..
Ben seni “değer”lendirmişim de
Değer bilmeyeceksin ki sen yine..
Oldu olasıya,
Bırakılan;
Yarım kalan hani!
Ve yüreksiz biraz..
Ümitsiz bekleyişlerimizin yan safları;
Saf duygulara karıştırılan,
doğmamış çocuğa
don biçmek gibidir bazen aşık olmak!
öyle ulu orta
fakat kendinden emin
ve bir o kadar aldanışıyla..
olur olmaz vakitlere ortak olup
aklına sok beni diyemem!
an gelir de bir an ama
gözlerinde nem;
dudaklarında bir parça soğukla beni hatırla!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!