her iki sözüme bir laf sokacağına
her iki lafına bir söz kat derim;
susan insan pek sevmem ama
boş konuşan olur boş bir mevsim..
çare aranıyor! arıyor musun gerçekten?
çare,
aşk edip gönül vermekte.
yol olup, her yol ona gitmekte.
göz olup gözü görmekte..
sokak kapını kapa ama
gönül kapını açık bırak!
bakarsın gören olur;
olur ya çıka gelir,
gelme diyemezsin.
gelip kalır hele ki
Seni ona mümkün kılmamışsa Ya Rab;
çare mey değil ne de şarap
ister lütuf et gönül koy amma
yeter kula bir dua bir kitap..
varsın bana korkak deyip,
seni kahraman ilan etsinler!
sonu hüsrana gidebilecek bir aşktan korkmak
iyidir bazen..
beynimi kemiriyor,
aklımı kurcalıyor o bakışlar..
dur aldanma bana hemen!
ben o cümlelerin
öznesinin peşindeyim..
aklıma düştün
düşme diyemedim
nasıl diyebilirim ki!
akıllılara sitem edercesine
deli birimiz,
diğerimiz divane..
aklımdan geçmiyor değil!
diyorum ki bazen
çok da içine girmemeliydim bu işlerin.
hatta olabildiğince uzak kalıp,
aslında sadece edebi kısımlarında yer almalıydım;
sevdiğiniz insana bir gelecek vaat etmeyin;
birlikte bir gelecek inşaa etmek için
ona güven verin..
huzur verin
aşk verin..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!