benim canım çok sıkıldı
sıkı can iyidir
çıkmaz derdi annem
inanmazdım
doğruymuş..
ayağın bir kez değdi mi
Öyle bir çık ki karşıma!
Yolumu şaşırayım,
Titresin içim;
Heyecandan saçmalama rekorları kırayım..
Dondurmacı geçmedi mahalleden bu sabah..
Birinden iki diğerinden bir derken, beş kuruşu anca bir araya getirdiğimiz halde, adam başı iki kuruştan toplam on kuruşluk dondurmayla bizi sevindiren adam yoktu piyasalarda.. Çocuktuk belki, dondurma da güzel şeydi hani; lakin alışmıştık o yüreği güzel insana.. Neredeydi, ne olmuştu, çocuk aklımızla anlayamıyorduk.. Ve anlayamadıkça, bir gün bu anlamsız kalabalıkta kaybolacağımızı hiç ama hiç bilmiyorduk..
Bizim mahallenin insanı alıştı mı bir şeye vazgeçmesi zordur.. Yan komşu çamaşırını hep salı günü yıkar, salı günü yıkadığını çarşamba ütüler, çarşamba ütülediğini perşembe dolaba dizerdi.. İnanın hep böyleydi.. Yeşil renkli apartmanın oturanları arabalarını bir türlü doğru-dürüst parkedemezlerdi; çünkü alışmışlardı gelişi-güzel nefes almaya.. Bakkallın üstündeki evde oturan adam, sigarasını hep başka bir yerden alır; ama karısı her gün öğle saat ikide o bakkaldan iki ekmek alırdı.. Ama hep iki ekmek; hep saat ikid, ne bir eksik ne bir fazla.. Çünkü herkes alışmıştı sanki her bir şeye..
Biri deli
Diğeri onun zır şekli
Birkaç insan var
Utangaç yanların galibi..
Bazen çocuk neşesi
maviyi, yeşili, elayı
her yerde,
her şekilde görebilirsin..
bir dilek tutup da
sadece gözlerine değil,
senin gözlerin güzel
benim onlara esaretim;
hasrete düşman oluyor
iki damla cesaretim..
senin adın derin
diyorum ki
harflerini topla da gel,
ben onlardan tanırım seni.
kelimelerimize can verip
dile aşk eyleriz..
yorgunum üstad.
uykusuzluk değil derdim..
derde dert katıyorlar şimdi
eskiden olsa derman olurum derdim..
..
kalbin hükmedemediği dille
süslesek de kelimeleri, nafile..
nerede büyük harf umutları;
umutlarınız nerede!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!