Eyüp Doğru Şiirleri - Şair Eyüp Doğru

Biz seninle yeri geldi,
Bir dilim ekmeyi paylaşıp,
Şükürlerle kalktık sonradan.
Yeri geldi,
Tüm zorlukları beraber sırtladık omuzlarımıza.
Sözler yeminler verdik,

İnsanın bir duruşu olmalıydı değil mi??
Kurduğumuz hayallere bile layık değilsin.

Kıymetini bilmediğin bu sevda,
Tarif edilemeyecek kadar büyüktü.
Unutmuşluğun gölgesine yakışmadı.
Bugün anlıyorum ki her şey değişmiş.
Vedasız gidişin,
ruhumu derin bir sızıyla yaraladı.

Kadın:
Sen benim yarım dünyamsın,
Sensiz her şey bir hiç.
Ruhumun derinliklerinde,
Yalnızca senin sevgin gerçek.
Erkek:

Elini elimden çekip uzaklaştın.
Bana yalanlarla Gelme artık.
Yüreğini yüreğimden koparıp gittin.
Vefasızlığına bir yenisini ekleme artık.
Ömrüm senin aşkınla tükendi.
Bir daha geriye dönme artık..

Acıları içimde büyütüyorum.
Tekrar döndüğünde,
Tanıyamayacaksın beni.
Sana olan o güvenim vardiya hani,
Kalmadı artık..
Duman olup bulutlara karıştı.

Bakışların değse de çözülmem
İçimde kıpırtı yok, kırağıyım
Bir zamanlar yanardım belki
Ama ısınmam artık

Adını duysam ürperirim

Dün gece yine o karanlık, o tanıdık terk edilmiş sokaklarda,
ayak seslerimin yankısıyla ürperen taşların üzerinde,
ne sevginin solgun bir hatırasını, ne de o kayıp sesin hayalini arıyordum.
Aslında aradığım, o anlamsızlığın tam ortasında,
belki de kendime dair, hiç bilmediğim, karanlık bir cevaptı.
Rüzgar, sadece gölgeleri değil, içimdeki bütün karmaşayı,

DÜŞERİM ŞİMDİ

Çok yorgunum be dostlar
Bir yıldız dım,
kaydım uçsuz bucaksız çöllere .
bir güneştim,

Sen gittin gideli,
Ruhumu karamsarlık kapladı.
Damarlarımda kanım çekildi.
Gündüzlerim güneşsiz,
Gecelerim zından oldu.
Yüreğimde açtığın yaralar,