Benim gökyüzümde bulutlar
Bulutlar, yağmur yağdırmıyor artık.
Karanlık gecelerim,
Tıpkı suya düşen kıvılcımlar gibi.
Ama siz,
Siz ulaşılmayan, ama gene de benim olan
Bugün garip bir hâl var üzerimde
Sanki bir ben kalmışım dünyada
Ve bu yağmur...
Farklı bir gökten yağıyor.
Odama prangalıyım,
"Kırıldı şiir,
Kağıda döküldü."
Soğuyan ve kısalan günlerin ardından bakıyorum buğulu
Sadece biraz ısınmaya ihtiyacım var.
Masamda karalanmayı bekleyen yorgun defterim
Meydan rüzgâra kalıyor, gece olunca
Kulağıma yabancı, penceremdeki sesi
Rüzgârı dinliyorum, zaman geçmiyor
İçimde sadece, korku ve merak.
Sis çöküyor şehre, gece olunca
Ahh bu kuşlar!
Her ilkbaharda aynı yalanı söyler.
Hayat dolu, umut dolu...
Sonbahar olunca bir tanesi kalmaz,
Göçüp giderler.
İnanma şiirim kuşlara!
içim bir garip,
içim bir mahcup
içim bir hüzünlü...
sessizce akıp gidiyor zaman,
zaman bir şeyleri alıp götürüyor benden
buna razı değilim.
Uykum kaçıyor, ne güzel diyorum.
Güneşin doğuşunu izleyebileceğim,
Yani senin uyanışını.
Açıyorum penceremi, bulutlar doluyor içeri
Sonra yıldızlar...
"Senden ayrı olmaktan değil
Buna alışmaktan korkuyorum."
Artık sana gelemeyeceksem, bunca yol niye var
Sensiz geçecekse ömrüm, zamanın ne önemi var
Şiirlerim seni geri getirmeyecekse, lügatim neye yarar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!