Eymen Erdem Akça Şiirleri - Şair Eymen E ...

Yemyeşil yapraklar sarardı soldu
Eyvah! Eyvah! Hazan yeli esiyor
Tabiat titredi ve hasta oldu
Bir acı her yerde ruhu kesiyor

Ruhlarda feryad var bu gidişattan

Ey varlığı güzellik, ey sükûtu tekellüm
Lütf-u lâyezâlinle mest ü mahmûr olmuşum
Ey kürbeti saadet, ey ihsanı tesellüm
Sevk-i lemyezelinle dergâhını bulmuşum

Mukaddes huzûrunun sancılı çiçeğiyim

Bilinmez biliyordum lakin bilmişim seni
Bizden saklanıyordun fakat bulmuşum seni

Ey Meşhur-u Müteal her bir şeyden yücesin
Bilemezdik seni biz bilemezdik nicesin

Bırak beni, ey mevsim, elemli ahvâlinle!
Bunaldım fânilikten beka ararken dâim
Susuz toprak misâli yağmurlara muhtacım
Sonsuzluk güneşiyle olsam zevâle sâim

Ruhumun eyvahları çınlatırken semayı

Şu masmavi gökyüzü özgürlükler ülkesi
Kuşlar gibi demâdem kanat çırpmak isterdim
Belki garip ruhumun çocukça bir hevesi
Semavât denizinde yelken açmak isterdim

Sonsuzluğu gönlüme onunla yerleştirdim

Utanmaz hayallerin koynunda geçen gecem
Senden uzak olsaydım... neylersin ki olamam
Beynimi kemiriyor ' ölüm ' denen bilmecem
Susuz yaprak misali kavruldum ah gülemem

Ne yaman bir çileyi yükledim yüreğime

Geldim gene bin yasla huzuruna Sevgili
Günahkar ellerimi açtım af niyetine
Muhtâcım o ebedî gül nûruna Sevgili
İnledim ve ağladım itirâf niyetine

Huzûr-u Kibriyanda söz söylemek utançtır

Bir Uhud matemi eserken Sende
Sonsuz’un gölgesi yerleşir “ ben ” de
Ne umut, ne çile, ne de bir hayal
Huzurda, huzûra vesile melâl
27.05.2004

Var olmak büyük günah, var olmak en büyük suç
Var olmak iftar diye bir şey bilmeyen oruç
Var olmak hicran dolu seyahatin adıdır
Var olmak gurbetlerde kurbetlerin yâdıdır

Var olmak Leylâ, Leylâ ovalarda gezinmek

Vaslımıza ' ben ' denen nokta düştü
Benliğime aşk denen ok da düştü
Varlığınla mecnun oldum Sevgili
Vuslatımız ' ebedî yok ' ta düştü.