.
Güneş, denizin eteğine çöküp uykuya daldığında
ve dünya ellerini saklıyorken son hızla
mahsenlerin ceplerindeki son taşları biriktiren çocuklar da olmasa
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




İpek mipek kâr etmez bize..
her yolu yürünür bulduk bir vakit
kaybolduk
ulaşmak zor menzilimize...
-bizim bir şeyimiz yoktu, ulaşacağımız ve yitrebileceğimiz bir şey kalmamıştır.. neden kabullenemiyoruz..bilmiyoruz..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta