Ben aşka isyan eden asi dağların kara çocuğu
Bana hayat veren yüreğimdeki mavi sevdam nerdesin şimdi
Gecenin koyu karanlığında yıldızlara bakıp haykırıyorum gökyüzüne
Mavi sevdam terk etme beni diye
Farkındamısın bilmem susuşun terk ediştir beni
İstemeyişindir kara tenimi
Susuşun keşke olmasıydın sen deyiştir
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta