2 ay oldu…
Ne güzel yatağımda uzanıyordun yanımda,
Gözlerin kapanıyordu arzudayken ve de gülerken.
Ellerinse bir tüy gibi hafif,
Parmakların iyi ediyor bütün açık yaraları.
Dokunmak sihirse, öpüşmek devrim,
Alakası kalmıyor hiçbir şeyin başka bir şeyle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Nefis bir anlatım..imlâ eksiklikleri hariç harika..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta