Ağaçtan düşen yaprakların kırık yanlarıydım
Sararıp savrulan dört bir yana
Geçmiş bir zamandı şimdi geride kalan
Gözlerin kadar derin bir hüzünün
buğusunu taşıyan
Eylül işte hazana uyanış mevsimi
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta