“Benim yerim senin yanın” diye başlar tüm aşklar.
Önce canım cicimler…
Sonra “ölürüm”ler gelir,
Kurbanlar olunur.
Ama sonuç hiç değişmez.
O büyük sevgi, hazana yenik düşer.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Eylül eskiden güzel bir aydı. 2025 Eylül'ü hiç sevmiyorum. Sonra da Ekim'i.. onlar hiç iyi değil.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta