Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
sıradanlığım kadar sıradışı olan bir canlıyım şu nokta kadar kara parçasında.
herkes gibi bende her gün yarından ne istiyeceğimin hesabıyla yaşarken dünden vazgeçemiyorum.
