Eylül Şiiri - Merve Sarıkaya Vergili

Yüklenir gibi sırtıma Marmaranın tüm dalgalarını
Bir yaş daha büyüdüm bugün
Unutup Dünyadaki tüm kanlı savaşları
Sadece kendime ağladım bugün
Biliyorum zamanı var her şeyin
Ondan bu sabrım metanetim
Nedir bu yalnızlığa ihanetim
Uçmayan uçurtmalara bel bağladım bugün
Maviyken siyaha boyandım
Oysa rengarenk olmalıydım
Sonbaharım eylülüm
20 li yaşlarım yaprak döküyor bugün
Evet İstanbuldayım ama
Galatadan atlıyor ömrüm
Küçük bir salla batıyormuşçasına
Boğazın dibini boyladım bugün
Sıcak bir soğuk bağrımda
Eski bir şarkı dönüyor aklımda
Sanki acı bir yara var sol yanımda
Beylikdüzü gibi sakinim tenhayım bugün
Dinliyorum gecede sessizliği
Duvarlarda fısıltı inilti
Neydi bu içimdeki kavga kimdi
Adımı Eminönünde unuttum bugün
Sanki uzatsam elimi mutluluk karşımda
Geç gelecek de nispet yapacak bana
Ama neden bu uykusuzluk bu rüyalarla kavga
Hayalletler bastı umutlarımı bugün
Battı güneşler çoktan geceye de küskünüm