Sonbahar yaprakları dökülmeye mahkûm
tıpkı gözlerimin gözlerine mahkûmiyeti gibi...
hele bir de aylardan Eylül ise, yargısız infazların
baş koyduğu bir ölüm korkusu sarıyor benliğimi...
ve ben ürperiyorum, üşümelerin ardından
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta