Zifiri geceliğini giydi ve kayboldu gece...
Kayboldu insanım diyen gölgeler ve bütün arkadaşlar....
Tüm tuzaklar keskin bıçaklıydı...Kesiyordu....Acımadan...Umarsızca...
Can demeden....
Mevsim eylül, mevsim ayrılık ayıydı....
Kayıt Tarihi : 8.04.2017 01:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!